|
|
||
Sólsetur í Gjánni |
||
|
Myndir
|
Heimasíðan okkar í Knarrarholti |
Tenglar
|
|
Það vorar hægt og bítandi.
Eins og sjá má eru grenitréin að laufgast í Knarrarholti Sumarið er tíminn...
Loksins er þessi "skóla"vetur búinn og sumarið tekur fagnandi á móti okkur fjölskyldunni í Knarrarholti. Stundum trúir maður því varla hve lífið og lánið leikur glatt við okkur :-)
Spilakveld á Knerri
Gísli Viðar, Guðfinna, Teyja og Eyþór komu og spiluðu smá við okkur, þar á meðal "Partý & co". Guðfinna fékk það hlutverk að leika að "blotna". Hér reynir hún að almætti að leika blotan, það tókst ekki svo hún reyndi næstu aðferð. Merkilegt nokk, það tókst hjá henni. Dæmi hver fyrir sig hvor aðferðin var betri :-)
Vísir af letiferð 21.-22. Apríl
Margrét Laufey er ennþá yngst, en að sjá á svipnum þá veit hún hvað hún á í vændum! Eftir fjölmargar tilraunir til að komast í letiferð inn í laugar, þá var loksins hægt að komast fyrir veðri og færð um helgina. Við böðuðuðum okkur í sólinni, lauginni og krapanum. Fórum í stuttan bíltúr inn í Jökulgil, grilluðum, borðuðuðum (sumir borðuðuðu aðallega ost), renndum okkur, drógum okkur og örugglega margt, margt, margt fleira. Hefði mátt vera betra veður og færi, en þetta var svo skemmtilegt fólk að það skipti engu máli. Myndir frá okkur eru hér, og myndir frá Birki eru hér
Linda Ósk 25 ára, 25.apríl 2007
Elskuleg eiginkona mín varð 25 ára 25.apríl. Ef þið hittið hana vinsamlegast skilið kveðju og koss frá mér, með bestu þökkum fyrir að nenna að búa með mér.
Páskar 2007 Páskarnir voru haldnir hátíðlegir að vanda í Knarrarholti. Það var voða mikil værð yfir okkur, við höfðum það bara eins gott eins og hægt var. Vinir og ættingjar komu í heimsókn og við heimsóttum vini og ættingja. Einnig vorum við viðloðandi fjósið í Laxárdal, ásamt Systkinum Lindu, en það var voða gott að fá smá fjósaskít undir neglurnar :-)
Á páskadags morgun leituðu strákarnir af páskaeggjunum eftir ratleik sem við (Linda) höfðum útbúið fyrir þá, það var voða gaman. Síðan voru þau etin og lesnir málshættir með bestu lyst.
Afmælis- og útskriftarveisla
Auðvistað voru bökuð hestakerra/nuddvagn fyrir Laxárdalshjónin Haddi í Laxárdal náði þeim áfanga að verða 49 ára gamall 1.apríl og um sama leiti varð Kristín formlega Svæðanuddari. Að því tilefni kom Laxárdals 1b ættin sama til að drekka kaffi og spjalla í Knarrarholti.
Subaru XT Turbo Fann þessa gömlu mynd af fyrsta bílnum mínum sem var nú bara þrusu kerra. Ég hef nú sennilega bara verið gríðarlegur töffari á sínum tíma, og er það kannski enn, því ég á þennan ágæta bíl ennþá :-)
Spilakvöld á Knerri
Hæ gosi, eða var það flaut eða puðr... Helena, Dagur, Bjarney og Eyþór komu í sveitina yfir helgina. Það var mikið spilað, spjallað og hlegið í Knarrarholt, og varla að blessuð börnin gætu sofið fyrir látum í "fullorðna" fólkinu. Skrúfudagur
Skrúfudagurinn var haldinn hátíðlegur í F.tækniskólanum og mættum við með ungana og ætluðum að hafa verulega gaman þessa helgi og njóta alls þess sem er boðið upp á til skemmtunar fyrir fjölskyldur í Reykjavíkinni. Ekki vildi betur til en það að strákarnir fengu ælupest á miðri sýningu og gerðum við fátt annað en að bíða af okkur pestina uppi á kvist, og horfa á videó og lesa blöð sem við fengum á bókasafninu.
Hallarmúli 9 - 10 mars
Helgarferð í Hallamúla. Hér eru myndir.
Kvennaferð 4x4 2-4 mars
Linda og Malin í Kvennaferð 4x4. Myndir er hér.
Sódóma....
.... er bara ekki sem verst. Mynd tekin úr herbergi 1 á heimavist Sjómannaskólans. Svona er dagskráin hjá okkur þessa dagana. helgi-vakna-vinna-skóli-læra-éta-sofa-vakna-vinna-skóli-læra-éta-sofa-vakna-vinna-skóli-læra-éta-sofa-vakna-vinna-skóli-læra-éta-sofa-vakna-vinna-skóli-læra-éta-helgi... en samt bara ágætt :-)
Þorrablót 4x4 Setrinu
Frúinn og 4Rönner himinsæl að komast á fjöll á ný Við hjónin fórum á hið árlega, stórgóða þorrablót 4x4 inn í setri helgina 3-4 febrúar. Þetta var allt með hefðbundnu sniði og venjulega, nema hvað við ákváðum að taka Hjartafells laugina fyrir mat þetta árið. Við hefðum kannski betur gert þetta upp á gamla mátann, því ekki líkaði Wrangler betur við nýbreytnina en það, að hann neitaði að halda áfram á lagðist á hliðina í dúnmjúkan snjóinn. Myndir í linkum er frá Birki
Auðvitða vill Wrangler leggjast útaf og hafa það líka gott, meðan eigandinn fer í laugina til að slappa af. Hér eru myndir frá Arnór og Birki og svo loks frá okkur. Hrannar Örn er orðinn 5 ára.
Tannsi blæs á kertinn. Þetta skiprtið vildi hann hafa traktorsköku. Litla barnið á heimilinu er eiginlega alveg hætt að vera lítið, því Hrannar Örn er orðinn 5 vetra. Í tilefni dagsins kom fult af ömmum og öfum, frændum og frænkum í heimsókn til að hitta afmælisbarnið. Hér eru fleirri myndir úr afmælinu hans
Áramót í Fannafold Senn koma jólin Við í Knarraholti óskum öllum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári.
Norður-jólaljós í Knarrarholti
Jólafríið ógurlega Nú sit ég hér einn heima í Knarrarholti og vorkenni slálfum mér í einverunni er þó allavega að reyna að smíða eitthvað og skúra svo ég geti sagt Lindu þegar hún kemur heim að ég hafi gert eitthvað. En Linda er enn í Reykjavík að vinna fyrir heimilinu, það þarf víst einhver að gera það, ekki geri ég það :-S Skólinn gekk ágætlega, ég kláraði allar 25 einingarnar sem ég tók. Fyrir þá sem ekki vita, þá er 1 eining = 2 tíma í skólasetu á viku + heimanám. Allavega vissi ég þetta ekki áður en ég fór aftur í skóla eftir nærri 15 ár. Mér gekk annars þokkalega í prófum eða náði 9.33 í meðaleinkunn. Ánægðastur var ég annars með að hafa náð 7 í dönsku, en við hana var ég hræddastur, enda þykir mér danska hvorki vera skemmtilegt fag, né nytsamlegt. Annars var ég með 3*9 og 5*10 í einkunn. Eftir þessi próf er ég orðin formlega "Vélstjóri", svo bara spurning hve mikil réttindi maður vill ná sér í, í viðbót. Þetta er allavega búið að vera skemmtilegur tími sem af er, fullt af skemmtilegu fólki á öllum aldri sem er að ná sér í mentun og ekki síst skemmtilegir kennarar sem eru reynsluboltar víða að úr þjóðfélaginu. Þetta verða hálf skrýtinn jól, nú er ég ekki lengur veitustjóri og hef því engum skildum að gegna um jólin nema fjölskyldunni minni, en um jólin hafa yfirleit komið upp einhver vesen og alla vega þrisvar eyddi ég stærstum hluta af aðfangadagskvöldi í að gera við bilanir eða sinna uppákomum. Það verður að teljast minnisstæðast aðfangadagskvöld fyrir 2 árum, eða jólin 2004. Þá var ég búinn að ákveða að biðja Lindu um að trúlofast mér, en hún vissi ekkert af þessu ráðbruggi mínu. Ég var búinn að sjá fyrir mér að þegar verið væri að klára að opna pakkana mundi ég biðja hana um að opna öskjuna með hringjunum og freista þess að hún mundi segja já og trúlofast mér. Þessi jól vorum við upp í Laxárdal. Þegar líða fór á aðfangadag snjóaði sífelt meira og meira og þegar farið var að líða á kvöldið bæti töluvert í vind og var farið að skafa nokkuð, sérstaklega niður í sveit, en í Laxársdal var en tiltölulega stillt veður, enda bærinn í skjóli á alla kanta ofan í dalverpi. Þegar búið var að mjólka kvöld mjaltir, baða sig, koma sér í fínu fötin, Var sest við matarborðið og snædd dýrindis jólasteik. Þá var veður farið að versna töluvert. Eftir að allir höfði etið á sig gat og búið var að ganga frá var sest niður og farið að huga að pökkunum. Kveikt var á kertum, snjórinn og vindur lamdi rúður, okkur var öllum hlýtt, öllum leið vel og allir voru í hátíðar skapi. Ég var kominn með allnokkurn hnút í magann út af þessu trúlofunar standi mínu. Það væri nú ekki gaman ef Linda vildi bara alls ekki trúlofast mér og við værum fyrir framan alla fjölskylduna og vissum ekkert hvað ætti að segja og öll hátíðar stemning væri fyrir bí. En hvað um það, ég yrði bara að vaða í þetta, fyrst ég var búinn að setja hringina í jólapakkann og ég var ekki með neina vara gjöf, þannig að það var ekkert annað í boði en að láta hana hafa öskjuna í kvöld. Nú var stundin að renna upp. Búið vara að opna flesta pakka og nú var komið að mér að rétta Lindu öskjuna... en viti menn, þá fer síminn minn að hamast eins og ólmur væri. Ég lít á skjáinn og sé skilaboðin hrannast inn um að allar hitaveitudælur séu að hætta að ganga og það í þessum gaddi. Nú var ekkert annað í boði enn að drífa sig af stað til að reyna að koma veitunni af stað á ný. Þegar ég kem upp á Kragaskarðið, sem er eina útgönguleiðin fyrir bíla upp úr Laxárdal tekur við þvílík stórhríð. Engin smuga var að sjá veginn og hvað þá á milli stika. Mér tókst að komst niður í sveit, þar sem ég var nokkuð vel græjaður og á góðum bíl. Á leiðinni framúr hugsaði ég mikið um það hvort einhver æðri völd hefðu verið að bjarga mér frá vandræðalegri stund, sem var komið að við hátíðarborðið í Laxárdal, en það var klárlega komið að því að ég yrði að láta Lindu hafa öskjuna með trúlofunar hringjunum. Ég veit ekki hvort það var eingöngu þessum mikla hugsunar gang mínum að kenna eða bara vonda veðrinu að kenna hve oft ég fór út af veginum á leiðinni niður í sveit, en alla vega komst ég, stór áfalla laust niður eftir. Nú þegar komið var niður úr fjöllunum var svona heldur skaplegra veður, þó svo að það væri alls ekki gott. Töluvert hvassviðri og allnokkrar hrinur. Ég sá það strax að það mundi vera rafmagnslaust, því hvergi var ljós að sjá á nokkrum bæ. Ég hófst strax handa við að koma rafstöðvum í gang, hafði samband við rafveiturnar, sem sendu mann strax út til að athuga með rafmangið. Þeir hjá rafveitunni vissu ekkert hver langan tíma gæti tekið að koma á rafmangi á ný, en töldu að það gæti tekið langan tíma, þar sem veðrið væri mjög slæmt og þeir töldu líklegt að rafmagnsstaur eða staurar væru brotnir, því að ljóst væri að útleiðslan væri mikil eftir að hafa reynt að skjóta straum á kerfið ítrekað. Því var ég enn ákafari að koma öllum rafstöðum í gang sem fyrst, því eins og áður sagði var kalt í veðri og óvíst með rafmagn kæmist á um nóttina, því veruleg hætta á skemmdum á veitukerfi sem lá út og suður um strjálbýli, upp um fjöll og firnindi. Það var gaman að koma heim á bæi um jólanóttina, á ferð minni þvers og kruss um sveitina til að safna saman rafstöðunum sem geymdar eru í vélaskemmum heima hjá bændum. Allir voru með kertaljós og ekkert rafmagn og allir í sínu fínasta pússi og allir í hátíðarskapi. Margir laumuðu að mér smákökum eða öðru góðgæti og hlýjum kveðjum. Þegar það leið á nóttina rofaði mjög til og kólnaði en meir. Vindinn lægði og fyrr en varði var orðið stjörnubjart, tunglskin og norðurljós léku um himininn, þetta sjónarspil naut sín vel þar sem ekkert ljós var að sjá frá bæjum, þar sem ekkert var rafmagnið. Ég var alveg búinn að gleyma í öllu þessu trúlofunar standi og hnútinum í maganum út af öskjunni með hringjunum sem ég ætlaði að gefa Lindu í jólagjöf. Þegar það var komið vel fram á nótt var ég búinn að koma öllum dælum í gang, tappa öllu lofti af lögnum og allt komið í stand. Allir voru komnir með heitt vatn og veðrið og allt, var stórfenglegt á jóla nótt og ekki síst upplifunin að hafa hitt allt þetta fólk heima á jóla nótt, margir voru búnnir að hafa samband til að spyrjast fyrir um gang mála, kasta á mig jólakveðju og óska mér góðs gengis. Ég man sérstaklega þegar ég var búinn að öllu og var upp við Hamarsholt og horfði yfir sveitina í blanka lokni með þetta fagra sjónarspilið á himninum og hvað mér þótti í raun vænt um þessa fallegu sveit og sveitunga mína. Ég var ekki búinn að vera lengi stopp þarna uppi þegar ég sé kveikkna ljós hér og þar á bæjum, og rétt í því hringir síminn. Það voru þeir hjá rafveitunni sem voru að segja mér að bilunin væri fundin og þeir væru búnnir að koma rafmagni á aftur og ekki væra annars að vænta en að það væri komið á varanlega. Ég hugsaði með mér, passlega var ég búinn að koma öllu í gang. Það var þá ekkert annað en að færa dælurnar aftur yfir á veitustrauminn og drepa á rafstöðvunum og koma öllu í samt horf, eins og það á að vera. Eftir það ók ég í góða veðrinu upp í Laxárdal á ný. Þar var gott að koma þangað. Tengdafólkið mitt tilvonandi hafði gætt þess vel og vandlega að nóg væri eftir af öllu þegar ég kæmi til baka og það var gott að setjast niður með heitt kaffi, ís og tilheyrandi og ljúka svona aðfangadags kvöldi formlega eftir spjall og notalega stund. Það voru allir búnir að gleyma að ég ætti eftir að gefa Lindu jólagjöf nema kannksi Linda sjálf. Eftir að ég hafði fengið nægju mína og eftir góða stund í Laxárdal, fórum við að hugsa okkur til heimferðar, þökkuðum við Linda fyrir okkur og buðum góða nótt. Á leiðinni spurði Linda hvort ég haf hætt við að gefa henni jólagjöf. Ég sagðist nú halda ekki, en hún væri það stór að hún hefði ekki komist með og biðið hennar niður í kjallara í Knarrarholti. Linda ljómaði eins og lítið barn og var mjög spennt að komast heim og sjá jólagjöfina stóru. Við setjumst svo niður við jólatréð þegar komið var heim. Ég bað hana að loka augunum meðan ég mundi sækja stóru gjöfina niður í kjallara. Ég sótti svo öskjuna út í bíl og tvö glös með góðu víni, hvað gerðist svo vitum við tvö ein, en alla vega var ótti minn við að þetta yrði eitthvað vandræðalegt algjörlega ástæðu laus og við tvö erum alla vega með hringana en á fingrum okkar :-) Atli "Vélstjóri" Jólatréið sótt í skóginn
Það var sannkallaður jólasnjór í jólatrjáar skóginum okkar
Jólatréið fundið
Hér eru nokkrar myndir úr ferðinni.
Myndakvöld og Hrafntinnusker Okkar stórgóði ferðahópur hélt myndakvöld í Knarrarholti. Morguninn eftir tókum við smá rúnt til að gá hvort að það væri kominn snjór. Yngsti ferðalangurinn í ferðinni var Margrét Laufey Arnórsdóttir sem er 3 mánaða og stóð sig alveg með prýði. Hér erum myndir úr ferðinni í haustblíðunni. Nýtt sumarhús Við hjónin vorum að byggja okkur sumarbústað, eða alla vega í bili svona smáhúsi fyrir frystikistu, útiföt og fl. dót :-) Arnþór Ósmann 7 ára Ósmann litli átt 7 ára afmæli 29.Sept. Hann bauð fullt af krökkum og það kom fullt af ömmum, öfum, frænkum og frændum. Hann fékk heilmikið af gjöfum þar á meðal lego sem er hans upp á hald. Kakan þetta árið var Hummer. Hér eru fleiri myndir. Breytingar í Knarrarholti Nú er Atli sestur á skólabekk. Skólinn sem tók að sér að koma skikki á piltinn er Fjöltækniskóli Ísland sem er staðsetur í Sjómannaskólanum. Reynt er að kenna honum vélfræði/vélstjórn. Linda er hætt að sauma reiðtý úr leðri og er farinn að sauma leðursófasett í staðin. Við fengum lítið herbergi upp á lofti í Sjómannaskólanum þar sem við kúrum þegar við nennum ekki að keyra heim í Knarrarholtið. Vínklúbburinn Ég hélt stelpupartý fyrir gellurnar í vínklúbbnum. Við grilluðum, fórum í pottinn, spiluðum, spjölluðum og drukkum fullt af rauðvíni og bjór :-) Takk fyrir frábært kvöld, hér eru myndir Sumarfrí 2006 Nokkrar nýjar myndir úr sumarfríinu Texti kemur síðar :-) Brúðkaup Atla og Lindu Ósk Takk rosalega vel fyrir allt :-) Þetta var æðislegt :-) 3.júní veisla Við hjúin gerum lítið annað í frítíma okkar þessa dagana en að undirbúa veislu þann 3.júní. Okkur er farið að hlakka mikið til :-) Gæs 2006 Linda var gæsuð Laugardaginn 13.maí Hér er svona eitt og annað :-)
Sleðaferð á Eyjafjallajökul Meira um það hér.
Letiferðin mikla 13-14 apríl.
Óvissuferð 4x4 2006
Við Arnþór fórum aleinir í óvissuferð, ferða sagan er hér.
Þórisjökull Ég var í pössun hjá strákunum meðKvenna ferð, sjá hér.
Kvennaferð 4x4 2006 Hér eru Lindu myndir og hér eru myndirnar hennar Bjarneyjar.
Sofuferð á Eyjafjallajökul Laugardaginn 18 feb. eftir að Linda var búin að vinna og ég að leggja "flísar" á eldhúsgólfið, skruppum við upp á jökul í sofuleiðangur. Við byrjuðum að fara á pizzu-staðinn okkar sem við fórum stundum á þegar við vorum að byrja að stinga nefjum. Síðan þegar farið var að skyggja héldum við upp á jökulinn. Rétt eins og þegar við gerðum þetta síðast fyrir 2 árum á Langjökli lentum við í afleitu veðri. Við áttum ca. 150 metra eftir í toppinn þegar við urðum að gefast upp vegna veðurs, það var ekki nokkur leið að vita hvort við værum á ferð eða ekki því að það var svo lélegt skyggni og bratt, en við ætluðum að sofa undir "Goðasteini". Það var afar kósý að vera í 4Runner. Við horfðum á bíómyndir fram eftir kvöldi og nutum samverunar alveg alein á jökli. Við sváfum afskaplega vel alla nóttina, þó svo að það væri andskoti kalt. Daginn eftir urðum við að haska okkur til Reykjavíkur því að Linda var að fara á Kvennaferðar fund. Eftir hann fórum við svo út að borða með Eyju Teyju og Eyþóri og fórum svo á einhverja skelfilega ljóta mynd á bíó. Sleðaferð í Hallamúla 11-12 feb. Við Knarrarholts liðið fórum í þessa fínu sleðaferð inn í Hallamúla um helgina. Það var mikið gott veður þó svo að það væri heldur lítill snjór. Við rendum okkur eins og bavíanar allan laugardaginn í þeim litlu sköflum sem eftir eru og strákarnir nýttu svo restina af dagsbyrtunni til að sulla og leika sér með traktora í læknum. Um kvöldið elduðum við svo pulsur og spiluðum langt frameftir kvöldi. Svo enduðum við daginn á því að horfa á Mumíálfana þangað til við gátum ekki haldið augunum opnum fyrir þreytu. Við sváfum svo bara vel út og fórum svo að tígja okkur af stað undir hádegi. Við ætluðum að koma aðeins við í Laxárdal á leiðinni heim, en við vorum svo ljón heppin að það var akkurat hryggur í ofninum þegar við komum og það var ekki tekið annað í mál en að við borðuðum með þeim sunnudags steikina :-)
Þorrablót F4x4 Setrinu 4-6 feb. Þá er Þorrablót F4x4 afstaðið. Þetta var hreint frábær ferð. Við fórum saman á fjórum bílum, 6 manns. Eins og venjulega voru það Birkir og Arnór sem fóru með okkur og að auki kom Maggi Go4it með einn með sér. Þeir komu á föstudagskvöldið, rétt eins og í fyrra og var eitthvað hitað sig upp um kvöldið. Morguninn eftir vöknuðum við upp úr átta, átum hafragraut og drifum okkur af stað. Upp úr hádegi vorum við komin inn í Setur eftir soldið vatnasull, en náðum þó varla að festa okkur. Eftir soldið mas við fólkið sem var komið ákváðum við að fá okkur smá bíltúr inn í Hjartarfell og athuga með laugina, hvort hún væri ekki örugglega "reddý" fyrir kvöldið. Það ferðalag tók nú ekki "nema" rétt um 5 tíma, en hafðist þó eftir allnokkurn mokstur og töluverðar festur. Enda töluvert mikill krapi á leiðinni og víða afætur á ám sem við húrruðum ofan í. Svo um kl. 7 byrjaði átveislan. Eftir góða veislu og tilheyrandi drifum við okkur af stað aftur um 12 leitið inn í Hjartarfell og vorum nú ekki nema rétt um 45 mín. Nú lauguðum við okkur og nutum náttúrunnar undir rótum Hofsjökuls í miklu blíðu veðri. Þvílík nautna stund :-) Þegar það var farið að líða töluvert fram á nótt/morgun fórum við til baka inn í Setur til að sofa smá. Um Hádegi á sunnudag héldum við heim á leið. Þá var búið að rigna töluvert og færið orðið töluvert þungt og vatn yfir öllu. Í okkar hóp bætist svo á leiðinni nokkrir nýliðar sem voru hálf kaldir í krapa pyttum. Allnokkuð var um festur á leiðinni, en það var hægt að fljóta nokkuð vel með því að keyra nóg og hægt, eða á um 2-6km/klst. Um kvöldmataleitið vorum við komin í Hrauneyjar og snæddum við þar saman kvöldverð og héldum svo hver sína leið :-) Hér eru myndir og frásögn frá Birki. Óvissa með fjalla-ferðir :-S Nú erum við með öndina í hálsinum, það er búið að vera sumarveður viku eftir viku og aðal ferðatíminn að hefjast. Við ætlum á þorrablót í Setrið næstu helgi,(3-5 feb.) en mér sýnist að maður þurfi líklega að fara það á bátum þetta árið :-S Svo voru eiginlega allar helgar í febrúar planaðar á fjöllum og jöklum, og svo er Linda að fara í kvennaferðina hjá 4x4 í byrjun mars, hún er meira að segja í ferðanefndinni :-) Það er bara vonandi að það fari að fryst sem fyrst. Litla-barnið á heimilinu 4 ára! Sunnudaginn 29.janúar varð hann Hrannar minn Örn 4 ára.Við héldum smá veislu og fyrir hann. Hann var voða sæll mað daginn, fékk allt sem honum langar mest í, ljóta byssukalla, íllilegar risaeðlur, geimskip og fleirra fleirra í þeim dúr :-) Afmæliskakan var að þessu sinni geimskip! Þorrablót Gnúpverja 2006 Við hjúin vorum skipuð í þorrablótsnefn í fyrra ásamt fjórum öðrum hjónum og erum við búin að vera á kafi í að semja skemmtiatriði og æfa okkur fyrir ferlegheitin. Hér eru nokkrar myndir af generalprufunni. Nýbakaður Söðlasmiður Hún Litla-Lósk var í sveinsprófi vikuna 9 til 13 janúar og útskrifaðist á föstudegi, sem hitti einmitt á föstudaginn 13.Sveinsstykkið hennar var hnakkur, sem er handsmíðaður frá A til Ö. Þetta gekk allt mikið vel og útskrifaðist hún með glans. Þau í Laxárdal héldu frumburði sínum mikla og frábæra veislu. Svo eftir aðal-veislu tók við eftir-veisla, fyrir fólkið hennar Lindu. Það var mikið "gaman saman" fram undir morgun :-) Jól og áramót hjá Knarrarholtsfjölskyldunni. Um jólinn vorum við hjúin í Laxárdal að synna búi fyrir pabba og mömmu hennar Lindu, en þau fóru til Kanarý yfir jólin. Fyrst voru Bjarney og Eyþór í dalnum, en á Þorláksmessu tókum við við búi og vorum til 29.des. Aðfangadagskvöldi eyddum við heima í Knarrarholti, Við fórum bara öll í fjós á aðfangadagskvöld og vorum búin að mjólka klukkan akkurat sex, þegar jólin hringdu inn :-) Að venju var eldaður hamborgarahryggur, frá Laxárdal... nema hvað! Hryggurinn var mjög góður, við suðum hann í korter og létum hann svo liggja í vatninu í ca.2 tíma, eða á meðan við vorum að mjólka. Pakkaflóðið undir trénu var mikið og tók nærri 3 tíma að opna þá alla. Eftir það fórum við í miðnæturmessu á Stóra Núpi hjá Axel prest. Strákarnir steinsofnuðu báðir strax í messunni og fengu þeir mikla athygli fyrir vikið. Á jóladag fórum við í jólaboð hjá Ömmu Lindu í Laxárdal, annan í jólum fórum við til mömmu og co í jólaboð. Eftir það höfðum við það bara gott í dalnum :-) Hundurinn okkar hún Emilía dó 28.des. Um kaffi leitið varð hún allt í einu veik, svo þegar við fórum í fjós var hún orðin verulega lasin og þegar við komum inn úr fjósi var hún dáin :-( Það var mikil sorg, jafnt hjá ungum sem öldnum.Hún hefur sennilega étið einhvern óþvera og fengið svona heiftarlega eitrun. Hennar er sárt saknað. Um áramótin vorum við líka í Laxárdalnum, fyrst í mat hjá pabba og mömmu Lindu, svo fórum við á brennu í dalnum. Eftir það var okkur boðið í kaffi og Koníak í Austurbænum og horfðum við á skaupið þar. Að því loknu fórum við öll í Haga til að skjóta upp og vorum við þar í nýárspartýi fram eftir nóttu. Jökulheimar,Sigur Rós og bílveltur!! Um daginn tókum við strauið inn í Jökulheima með okkar traustu og tryggu ferðafélögum. Lögðum upp á föstudagskvöldi um ca.8 eða 9 frá Knarrarholti og vorum komin inneftir einhverntíman á vel eftir miðnætti eftir mikin kappakstur sem kostaði affelgun hjá Arnóri og rifin dempara hjá okkur sem aftur eyðilagið bremsur að framan. Ég held að við höfum aldrei ekið jafn greitt í jafn ósléttu færi. Laugardaginn tókum við í rólegheitum. Fórum meðal annars upp á Bláfell og Vatnajökul. Stoppuðum víða og tókum myndir af Arnarfelli, klaka í jöklinum og fl. fallegu, nutum veðurblíðunar og reyndum á fákana :-) Við vorum svo snemma komin í hús, grilluðum stórsteikur og drukkum gæðavín í góðum félagsskap og fórum tiltölulega snemma að sofa. Við vorum búin að kaupa fyrir löngu miða á Sigur Rós á sunnudaginn og vorum við því stressuð að koma okkur heim sem fyrst til að missa ekki af tónleikunum, sem reyndist ástæðulaust stress því að við vorum komin heim fyrir kl.4. En það var mikil synd að vera að flýta sér, því að veðrið á sunnudaginn var einstaklega gott og færið ágætt, en ég segi en og aftur takk við ferðafélgana að taka tilit til okkar og fylgja okkur heim þannig að við kæmumst örugglega á Sigur Rós. Mánudags morgun eftir þessa stórskemmtilegu helgi lenti hún Linda mín í allnokkru slysi. Hún var á leið á Selfoss í vinnunna eins og vennjulega. Þegar hún kom á móts við Þrándarholt, í beygjunni mætti hún bíl á miðjum vegi sem vildi bara hreint ekki víkja. Við þetta var Linda að víkja vel út í vegkant til að lenda ekki framan á honum, en þá lét gamli Subaru allt í einu ekki af stjórn. Það var víst ísing með Þjórsánni, þótt svo að það væri grennjandi rigning. Sennilega var bíllinn sem kom á móti búinn að komast að því og hefur verið skíthræddur í hálkunni. Við þetta fer Linda og gamli Subaru að renna á hlið nokkurn spotta, eða þar til að þau lenda á hálkulausum blett á veginum. Við það fara þau að rúlla á fullri ferð, fyrst eftir malbikinu og svo dáldið út fyrir veg, a.m.k. 3 veltur. Til allrar hamingju slapp Linda að mestu ósködduð frá þessari rússibanaferð, ég hefði verið alveg ónýtur maður hefði ég orðið Lindu-laus :-S En gamli Subaru sem var búin að reynast svo vel, fyrst mér og svo okkur í meira en 11 ár, stórslasaðist við þessa biltu og verður sennilega ekki notaður í annað en sem líffæragjafi eftir þetta. Ég er samt mest ánægður að hann skuli skila henni Lindu minni heilli úr þessum hrellingum, því það hefði verið sama hver bílstjórinn hefði verið og sama hver bíllinn hefði verið, það hefði alltaf orðið slys úr þessu við þessar aðstæður. 3 dögum seinna eða á fimmtudag keyptum við okkur svo nýjan rauðan Subaru, það borgar sig ekkert að vera að breyta til ef maður er sáttur við það sem maður hefur góða reynslu af :-) Sumarbústaðarferð með Eyju Teyju og Eyþóri í Munaðarnes Við fórum með Eyju systir hennar Lindu og Eyþóri, karlinum hennar í sumarbústað í Borgarfjörðinn. Þetta var algjör nautna- og letiferð. Við átum mikið af frábæru mat, drukkum enn meira af en betir vínum fórum í pottinn, sváfum, spiluðum og höfðum það alveg ROSALEGA gott :-) 6ára afmæli Hann Arnþór minn varð 6 ára og við heldum hina mestu veislu fyrir börn og fullorðna. það var mikil og góð mæting, en athygli vagti að það komu 3 langömmur og 2 langafar!!! Geri aðrir betur :-) Afmæliskakan var stór traktor með vagn. Fjallferð Við erum nýkomin af fjalli, Linda fór ríðandi í smalamenskur og ég fór með trúss, mat á bíl og kokkaði með Þóru í Haga, og svo með Óla í Geldó eftir að allar leitir voru sameinaðar. Afréttarmálanefndarferð. Ég fór með afréttarmálanefnd Skeiða-og Gnúpverjahrepps í yfirlits og kynningarferð á afréttinn okkar í frábæru veðri, í frábærum félagsskap. Sumarfrí 2005 Við vorum að koma úr sumarfríi, og það alveg meiriháttar fríi. Við byrjuðum fríið á að fara í hestaferð inn í Hallarmúla með Laxárdalsliðinu, þ.a.s. mömmu og pabba Lindu og öllum þeirra afkomendahóp.Við vorum svona sæmilega heppin með veður, rigning á meðan við vorum á baki, bæði af og að heiman, en alltaf í bakið. En á meðan við vorum ekki á baki var sól og blíða. Allir skemmtu sér vel og var ákveðið að fara svipaða ferð að ári og þá helst bara að vera lengur. Því nærst skeltum við okkur á Snæfellsnesið, að Arnarstapa og sváfum þar eina nótt og ætluðum svo á Snæfelsjökul daginn eftir í fylgt meistara Birki, en jökullinn var kolsvartur af þoku og ekki nokkurn hlut varið í að fara þangað upp, svo við drifum okkur bara að taka tjaldið upp og skeltum okkur með Baldri vestur á firði. Þegar þangað var komið hringdum við í Jón Tengdó vin okkar, sem er heimamaður á Barðaströndinni og spurðumst fyrir hvar best væri að tjalda. Hann sendi okkur heim til foreldra sinna að Vaðli sem leitu okkur niður að strönd og á fallega flöt þar sem við tjölduðum, grilluðum, drukkum bjórinn okkar, sleiktum sólina og nutum útsýnis yfir Breiðafjörðin og yfir á Snæfellsjökul. Eftri góða nótt við sjóinn var okkur boðið í morgunkaffi heim að Vaðli. Að því loknu tókum við stefnuna á Látrabjarg. Á leið okkar varð "erótískur"steinmaður sem vegagerðarmenn höfðu reist snemma á síðustu öld, gömul aflögð rafstöð á mjög svo falllegum stað og stálskipið Garðar, sem mun vera fyrsta stálskipið á Íslandi, ótrúlega heillegt miðað við að vera nærri 100 ára gamalt. Því nærs komum við að Látrabjargi, vestasta oddi Íslands. Við Linda höfðum bæði komið þangað þegar við vorum lítil og í minningunni var þetta ógurlega hátt, en við urðum fyrir hálfgerðum vonbrygðum þegar við komum að, þetta var allt miklu stærra í barnsminningunni. En við hittum þó allavega Lunda og fleirri skrítna fugla. Að því loknu ókum við sem leið lá í Selárdal, en mig hafði alltaf langað til að skoða Seládalinn eftir að hafa séð Stikluþætti Ómars Ragnarssonar þegar ég var lítið barn, eða um 1981. Þegar við komum sáum við til mannaferða á einum bæ, svo við drifum okkur þar að og hittum fyrir síðasta bóndan í dalnum, Ólaf á Neðribæ og spurðum hvort það mætti tjalda í dalnum. Hann taldi að nóg pláss ætti að vera fyrir eitt tjald í þessari miklu eyðibyggð og sagði okkur að vera þar sem við vildum, sem við gerðum. Daginn eftir skoðuðum við svo dalinn. Þetta var sennilega sá dagur sem var hvað mest að sjá. Við heimsótum Gísla á Uppsölum, sem var undarlegu einstæðingur sem hafði aldrei komið út fyrir fjörðin og var nær ótalandi vegna einsemdar. Hann lést um 1984. Svo tókum við hús á Samúel listamanni sem reyndar var líka látin 36 árum og skoðuðum listaverkin hans og kirkjuna sem hann reisti utan yfir altaristöflusína. Hann hafði reynda ætlað að gefa kirkjuni í Selárdal (sem er ca.800 metra frá) altaristöfluna, en sókna nefndin afþakkaði töfluna svo að hann byggði bara sína eigin kirkju utan um hana. Svo gengum við um og skoðuðum söguna sem var í öllum yfirgefnu húsunum. Í Bolungarvík áttum við svo pantaða íbúð og vorum við í henni í þrjár nætur. Keyrðum eyrlítið um og skoðuðum okkur um, fórum í sund, keyptum ís og höfðum það bara mjög gott í fyrstu og einu rigningunni á ferðalaginu. Á sunndagsmorgun vorum við ákveðin að leggja snemma af stað til Akureyrar. Við ætluðum að vakna kl.7 og taka daginn snemma svo við gætum gert eitthvað skemmtilega á Akureyri um daginn. Ég rak alla með harðri hendi á fætur um morgunninn, og allir vorum mikið syfjaðir. Það tókst á skömmumm tíma að drífa sig af stað, en þegar við litum svo á klukkuna þegar við vorum að ganga út, þá var hún ekki nema rétt um 5 að morgni og við héldum að hún væri að verða 8! Ég hafði litið svona heiftarlega skagt á klukkuna þegar ég vaknaði og var ég ekkert sérlega vinsæll hjá fjölskyldumeðlimum, vegna mistakana. Ferðin á Akureyri gekk vel, við hjúin skiftumst á að keyra og að kvíla okkur og strákarnir sváfu vært á milli þess sem þeir horfðu á "Með allt á hreinu" og fleirri klassískar myndir. Stoppuðum við þó tvisvar til að rétta úr okkur, fyrst við mjög glæsislegt gamalt hús, flísalagt í hólf og gólf, skreytt með ýmsu pjátri, sem var löngu yfirgefið. Þetta hefur greinilega verið heldrimanna hús. Svo stoppuðum við á Brú í Hrútafirði til að borða. Rétt upp úr hádegi vorum við komin í sundlaugina á Akureyri í glampandi sól og sreikarhita. Atli Hörður skólabróðir minn af Hvanneyri og fjölskyldan hans buðu okkur svo í mat og gistingu hjá sér að Rifkelsstöðum í Eyjafirði. Þar var étið og drukkið í óhófi :-) Daginn eftir þegar við vorum loksins vöknuð drifum okkur út að borða hádegisverð á Greifanum með Rifkelsstaðar-fjölskyldunni. Eftir það kvöddum við og héldum áfram ferð okkar eftir að hafa prufað aftur rennibrautirnar í Sundlaug Akureyrar. Því næst fórum við að Björgum í Kinn, en þar hafði ég verið í verknámi fyrir 11 árum og ekki komið né ert af þeim síðan. Þar voru höfinglegar móttökur gríðarlega gaman að koma og margt skemmtilegt rifjað upp, þar á meðal þátttaka mín í smíðum á fjárfluttningapramma sem en er notaður við fluttning á fé í Náttfaravíkur. Þegar komið var langt fram á kvöld komum við svo okkur loks aftur af stað og héldum til Egilsstaða til hennar Önnu Pönnu, en þar átti víst að verða besta veðrið næstu daga sem svo rétt reyndist, 25 gráður og hærra og ekki ský á himni. Á austurlandinu var gott að vera, við fengum hann Kolla gröfumeistara frá Fossnesi til að lónsa okkur um virkjunar- og álverssvæðið í Reyðarfirði í miðnætursólinni. Við skoðuðum svo framkvæmdir í Kárahnjúkum og sáum Ofvaxin tæki að störfum. Það er vel þess virði að fara og skoða þessar miklu framkvæmdir, hvort sem menn eru með eða á móti. Svo sigldum við með Lagarfljótsorminum í kvöldsólinni, spókuðum okkur um í sólinni með ís í hendi, grilluðum og drukkum bjór á kvöldin og höfðum það bara mjög gott hjá henni Önnu Björk. Eftir 4 daga í ofursumri á austurlandi og næstum 2 vikur á ferðalagi, tókum við stefnuna heim á leið. Við komum við hér og þar, m.a. á Höfn. þar skoðuðum við Jöklasafnið. Það var margt skemmtilegt að sjá á þessu safni og stórgaman að koma þar við. Því næst ókum við upp Skálafell og þaðan upp á Vatnajökul í dúndur hita og tókum einn snjókast-leik. Síðan rendum við að Jökulsárlóni og fleyttum kerlingar. Við Jökulsárlón urðu strákarnir undrandi þegar þeir sáu farartæki sem þeir vissu ekki hvort væri bíll eða skip. Við vorum komin heim í Knarrarholt um miðnæti og sváfum vel þá nóttina, en morgunninn eftir var áhveðið að fara með Ömmu Dóru, Roar, Helenu og Anítu í Húsafell og njóta rigningarinnar :-) Það skiftist á með skin og skúrum þá 4 daga sem við vorum í Borgarfirðinum en þú hafði sólin yfirleit yfirhöndina. Það var hlýtt og það fór mjög vel um okkur öll í gamla Laxárdalstjaldinu. Gott er að vera í Húsafelli, nóg að gera fyrir börn og fullorðna. Við fórum öll saman í hellaleiðangur í Víðgelmir, strákarnir léku sér við hina krakkana, fórum í sund og sitthvað annað skemmtilegt. Svo lágum við líka bara fyrir og horfðum í bíómyndir í tölvunnu og hlustuðum á regnið berja tjaldið. Síðustu dagana í frí fórum við upp í Laxárdal til að gæta bús, því foreldrar Lindu fóru á vestfirðina í ferðalag í íbúðina sem við vorum í. Við hittum þau í Borgarnesi á síðasta degi okkar á ferðalagi, snættum með þeim hádegisverð og drifum okkur heim í Laxársdal í sveitasæluna og fjósið. Það var óskup gott að enda þetta stórgóða frí í dalnum í rólegheitum áður en snúð væri sér að hversdagsleikanum aftur. Atli.
|
||
