Strútur 2008

1-3 Maí 2008

Jeppagengið fór í ferð í Strút helgina 1-3 Maí. Segja má að ferðin hafi byrjað í frábæru afmæli hjá Guðbjarna á miðvikudagskvöldið.

Í afmæliun voru bornar fram dýrindis veitingar, bæði í fljótandi og föstu formi, í fallegu húsi þeirra hjóna upp í Grafarholti.

Því miður komst Guðbjarni og co ekki með þessa ferð.

Daginn eftir, um hádegisbil lögðum við af stað og var ætluninn að hittast á Hvolsvelli og snæða hamborgara í Shell-búllu.

Eftir að flestir höfðu komið sér á Hvolsvöll og við slafrað í okkur borgara og tekið bensín/olíu áfyllingu fákana,

brunuðum við sem leið lá austur að Sólheimum. Þar bættist Jón Ingi og Gerður í hópin og vorum við þar með orðin fullskipuð.

Þeir sem fóru í ferðina voru:

Bikir, Malin og Sindri
Atli, Linda Ósk, Arnþór Ósmann, Hrannar Örn, Högni Jökull og Ásgeir Jaki.

Arnór, Marta María og Margrét Laufey
Jón Leifur og Óli Már
Jón Ingi og Gerður
Jens, Fylkir, Haukur og Dagbjört

Doddi, Brynhildur, Sólveig og Bjarki
Geiri og Kolbrún Gyða

Alltaf verið að mynda þessi blessuðu börn. Við afleggjarnann heim að Sólheimum.

Við Sólheimajökull sameinaðist hópurinn og heypt var úr. Ferðin yfir jökul gekk vel, sól og blíða, sápukúlur og fólk með stóla.

Blásið í sápukúlur á Mýrdalsjökli.

Arnþór og Hrannar að renna sér á Mýrdalsjökli. Vestmannaeyjar í baksýn.

Krakkarnir voru sum hver dregin á sleðum eða slöngum langleiðina yfir allan jökul.

Kerlingarnar í túrnum sögðu að þessi ferð væri "Kvennaferð með mökum" og vorum við því allir karlarnir

sem höfðum slysast til að taka með okkur kellur

hrakktir úr stýrishúsinu og brunuðu þær á bílunum okkar karlana þvers og kruss um jökulinn á ógnar hraða.

Geiri fékk að hafa sinn bíl í friði...

Þegar komið var niður af jöklinum tók við okkur mikill snjór. Það er varla að maður hafi sé annað eins.

Flestar lækjarsprænur voru alls ekki sýnilegar og þær fá sem voru opnar voru með himin háum bökkum.

Sem betur fer fundum við traustar snjóbrýr til að komast yfir allstaðar,

ef það hefði ekki verið, hefði verið mikil mokstursvinna að koma sér yfir lækina.

Snjóbrú, Mynd fengin af láni hjá Arnóri.

Á fimmtudagskvöldið elduðu Jón Ingi og Gerður fyrir okkur allskinns skrýtna fiska sem ég, sveitamaðurinn kann ekki að nefna.

Er skemmst frá því að segja að þessir fiska smökkuðust gríðarlega vel og er fiskurinn skemmtileg tilbreyting frá kjötinu.

Kunnum við bestu þakkir til þeirra fyrir þennan fína málsverð.

Jón Ingi grillar fyrir okkur fisk.

Milli níu og tíu, morguninn eftir var svo tekinn stefnan inn í Strútslaug.

Færið var gríðarlega gott og var hægt að keyra upp hvaða brekku sem var án teljandi vandræða.

Þetta fanst Arnóri vera hið mesta svindl og ákvað að fara með hópinn einhverja nýja og kol-ófæra leið.

Þrátt fyrir það komumst við á leiðarenda, án þess að velta eða festa okkur...

Eftir fyrstu brekkuna kom í ljós að færið var einfaldlega of-gott svo hægt væri að fara hefðbundar leiðir.

Strútsskáli sést í baksýn.

Þegar við vorum kominn að lauginni voru menn það æstir að komast í laugina, að menn stukku út úr bílunum,

tóku undir sig sprett og reittu af sér fötinn um leið,

demdu sér svo í laugina með hamagang og látum. Eftir sátu konurnar á bakkanum með fult fang af krökkum og hefndist nú valdaránið á bílunum.

Hitastigið inn við laug var um 15°c og lauginn var akkurat temmilega heit og þurfti hvorki að ausa úr eða í hana.

Krakkarnir strippluðu á grasbalanum fram eftir degi. Stífluðu lækina og fóru í eltingarleiki.

Konurnar sóluðu sig á grasflötinni.

Legið í lauginni. Eins og sá má er snjóbakkinn mjög hár, eða ca. 3-5m

Krakkarnir að stripplast

Grillað.

Eftir að baðferð okkar karlanna lauk var tekið til við að grilla. Gas-grillið hans Arnórs var þjóðnýtt í það.

Þegar við vorum að grilla pylsur og hamborgara kom að okkur ca. 100 vélsleðamenn sem ætluðu örugglega að nýta sér laugina.

Enn þegar þeir sáu okkur hálf berrössuð á bakkanum með pylsu í hönd, þorðu þeir ekki annað en að snúa frá hið snarasta.

Jón Leifur á sloppnum, Malin og Sindri að borað hamborgara. Sleðamenn í bakgrunn.

Eftir að við höfðum tínt okkur saman fóru flestir að koma sér heim í skála, fyrir utan nokkra sem fóru að kanna Tindfjallajökul.

Þeir komust reyndar ekki langt því að í miðri "bröttu-brekku" brotnaði öxull undir Róvernum hans Jens.

Við það snéru allir heim í skála.

Eins og sjá má, þá var ekki mikið rok í Strút.

Þessa ferðina sjáu Doddi og Brynhildur um matarveilstu. Að þessu sinni var margréttað.

Reyktur lundi og reyktur lax í forrétt. Lambalæri í aðalrétt og svo að endingu var borinn fram ís.

Í eftir-eftirrétt voru svo pönnukökur í boði Fylkis. Það er langt síðan maður hefur verið jafn útbelgdur eins og eftir þessa máltíð.

Við kunnum kokkunum allar okkar bestu þakkir fyrir frábærlega útbúinn mat.

Eldamennska.

Gott veður.

Um nótina snjóaði ca. 10cm. Um morguninn var svo komin þoka og dálítill suddi.

Við borðuðum morgunmat, týndum okkur til og dóluðum svo heim á leið. Færið var ágætt þrátt fyrir aukinn snjó.

Uppi á jökul tók við okkur skafrenningur og ofankoma. Þar hittum við fyrir fugl sem var að láta fenna yfir sig.

Lítill fugl í fönn. Ekkert sérlega gott veður á Jökli á heimleiðinni.

Þegar við komum niður af jökli tók við okkur sól og blíða. Pumpað var í og þeyst inn að Skógarfoss þar sem við sóluðum okkur smá í viðbót.

Eftir það fórum við á Hvolsvöll og fengum okkur að borða á þeim ágæta stað, Gallerí Pizza.

Eftir tárvota skilnaðar kossa heldu hver sína leið, heim á leið.

Ekki tók betra við hjá okkur því þegar við vorum að keyra út úr Hvolsvelli heittum við gamla Hiluxinn okkar.

Hann var orðin frekar gamall að sjá og allur glans farinn af honum...

Hofst þá mikill saknaðargrátur hjá Knarrarholts-fjölskyldunni.

Hilux má muna fífil sinn fegril

Eitt var mjög athygglisvert að veðrið var nánst eins upp á hverja mínútu og það var hjá okkur fyrir ári síðan,

nema hvað sólin var heldur hærra á lofti þá, enda vorum við mánuði seinna á ferð þá.